Kadınlar ve Yalnızlık
Hoşgeldin!
Bu yazımda farklı bir girizgâh ile karşılıyorum sizleri. Çünkü konu baya kıymetli ve baya önemli...
"Kadınlar ve Yalnız Hissetmeleri" üzerine ahkam keseceğiz bu yazımızda.... Hatalarımız veyahut yanlışlarımız olursa eleştiride bulunmaktan lütfen çekinmeyin.
Kadınlar çiçektir...
- İyi ama hangisi? Deve Tabanı mı? Gül mü? Gül ise Halfeti Gül'ü mü? Papatya mı?
Cevap vereyim!
Hepsi bir başka çiçektir. İşin garip tarafı ise burası değil... Mesela Papatya'dır sevdiğin o kadın... Ama bir bakmışsın bir Orkide hassasiyeti ister hale gelmiş. Belki de artık dokunmanı bile istemeyen bir kaktüs... Bu bir hikaye! Hem de yaşanmış bir yaşam kıssasından esinlenilmiştir. Bu sebeple kendinize pay çıkaracağınız pek çok satır ve paragraf bulacaksınız. Bu sözüm sadece kadınlara da değil. Erkekler için de geçerli.
İlişkilerin başladığı o noktada bireylerin ilk yanlışı şudur!
Ben ve Sen = Biz olduk... Artık öyle yaşamalıyız!
İşte bu motto bir hayli abartılıyor... Tamam da biz zaten biz'dik. Evlenince ya da işler ciddileşince böyle olmadı ki! Ancak aralarındaki ilişkiyi birbirlerinin yüreğine birer prangaya çevirenlerin hayatlarını birbirlerine gardiyanlık ederek geçirmesi de normalleşiyor! Bak şimdiden baya bi okuyucu "Adam haklı!" demeye başladı...Durun durun daha değil.
Bunlar sizlerin de bildiği ama bile bile sado/mazo kafalarla yaptığınız eziyetler birbirinize!
Konun erkekler kısmını daha sonra irdeleriz. Bugün derdimiz kadınlar ve neden yalnız hissettikleri!
Neydi ilk alıntımız! "Kadınlar, Çiçektir." İlişkiler, aşk, sevgi, hasret, öfke, hatalar, yanlışlar ve daha bir sürü şey yaşanıyor! Ve insanlar değişir. KADIN, mevsimine ve bakımına göre açar çiçeklerini türlü türlü... En yüzeysel anlatımı ile bu satırda değinelim de okumayı sevmeyenler dönsün dünyasına...
Kadınlar çiçektir! Hangisi olduğunun önemi yok aslında. Önemli olan o çiçeğe bir avuç toprak verip saksıya hapsedip yaşatamazsın! Kapiş? Hadi tamam sen dön dünyana. Biz devam edeceğiz.
- Kadınlar neden yalnız hisseder?
Gel sana bunu birkaç başlık altında sıralayayım!
Kadın yalnız hisseder çünkü;
- Kadınlığını unutmuştur.
- Emeğine saygı görmüyordur.
- Anne olmuştur. Ama sürecin öncesi ve sonrası hakkında zerre fikri olmayan bir adamın eşidir.
- Anlaşılmadığından dem vurulup sürekli yok sayılmıştır.
- Başarıları takdir edilmemiştir.
- Başarabilecekleri konusunda desteklenmemiştir.
- Manen mutluluk yaşamıyordur.
- Bedensel mutluluk yaşamıyordur..
- Dahası var... Var ama bu listeye devam edersek okumaya da yazmaya da ömür yetmez.
Çünkü!
Kadınlar çiçektir...
Eşlerin, evliliği ilişkilerinin son aşaması olarak görmesi psikolojisi de bu yalnızlık hislerinin kamçılanmasına sebep olmaktadır. Bu genellikle karşılıklı bilenmelere de dönüşüyor. İlişkinin heyecanı diye akılsızların oyunlarına düşmeyin. Yaşananlar yine de sizin aranızda yaşanıyor. Bu yüzden konu "EVLENDİK. EE Şimdi...", "Çocuk da yaptık. Eee", İşte bu nedir biliyor musunuz?
Hedeflere odaklı ilişki!
Ne demek peki bu Hedeflere Odaklı İlişki?
Anlatayım... İlişkinizin ilk günlerinde kimsenin birbirinizi mutlu etmek dışında bir hedefi yoktu. Geçim derdi, planlı yaşantılar, ailelerle buluşmalar, iş yaşamındaki rutinler, eşiniz ile aranızdaki yaşantının rutine dönmesi yetmez gibi bir de çocuklarla artan yeni rutinlerin hayatınıza dahil olması... İşte tüm bunlar o bir avuç toprağın olduğu saksıyı saran stres yükünü temsil ediyor. Çünkü köklerini salmak istiyorsun. ama alanın kısıtlı. İşyerinde bir ofise, evde mutfak ve yatak odasına ve bunların tümü senin o küçük saksın...
Üstte yer alan resme iyi bak şimdi... Bu resmi Google Gemini 3'e tasarlatırken sadece şunu yazdım. "Saksıda açan bir çiçek ancak bir kadın olarak tasvir eder misin?" Ve sonuca bir daha bak lütfen!
Yapay zeka bile o saksıyı tuttu açık bir pencere önünde güneşli bir havada tasvir etti!
Erkek okuyucular bi düşünsün bunu! Biz kadınlarla devam edelim.
İşte bu saksılar içerisinde yaşamaya mahkum edilmek, arada bir akıllara gelince su verilerek yeşil kalmanı sağlamak seni yaşatmak değil. Sadece ölmene müsade etmemektir. Ve bu tavır bilerek veyahut bilmeyerek yapılabilir.. Bu yüzden önemli olan bu yalnızlığı hissetmek değil! Aslında olup biten şey; artık yaşamdan koparılmandır. Öyle ki; gülüşünün bile sahte olduğunu fark etmiyor sana seni seviyorum diyen insan.
Kadınlar Çiçektir... Ve o çiçek saksıya değil gönül toprağına ekilmeli...
Yaşamın akışında bu hislere kapılan kadınların sayısının ne kadar çok olduğunu inanın kadınların kendisi bile bilmiyor. Buluşmalarında kız kıza aslında bir başka ruhun cenazesi gibi... Çünkü saksıdaki bir çiçek daha ölüyor günden güne...
Eee Peki nasıl kurtulacağız bu durumdan?
Bak işte bu güzel bir soru...
Söylemesi kolay. Tamam sorunu da tespit ettik! Çözüm konusunda yapılacakları burada yazamam. Çünkü her kadının yaşamı ve alanları veyahut özgürlüğü adına göze alabilecekleri kendisine göre...
Durumunu konuşmak için anonim bir mail üzerinden domainsizeyaz@gmail.com üzerinden bana mail atabilirsin. Böylece sorunlarını ve çözümlerini konuşabiliriz.
Ve unutma... Hiçbir şey sonsuza dek sürmez...